تبلیغات
ســـوسنــگرد مــــن - جاده بستان – سوسنگرد « خط قرمز مرگ »

ســـوسنــگرد مــــن
 
:: سینما آزادی، هویت فرهنگی سوسنگرد :: مشکلات پیاده روها در سوسنگرد 1 :: مشکلات پیاده روها در سوسنگرد 2 :: سوسنگرد خواهی نخواهی دربندتم :: معلم می تواند نماینده بشود؟ :: شناخت حقوق شهروندی لازمه یک انتخاب

رضوان سوسنگرد

آه و ناله غم انگیز این جاده، سابقه ای دیرینه دارد و خاطرات اندوهگین آن ما را به دوران کودکی و حدود25 سال گذشته پیوند می زند،زمانی که مردم داغ دیده و جنگ زده بستان بعد از تحمل مشقت های طاقت فرسا و دردناک جنگ تحمیلی و دوری از خانه و کاشانه وفقدان عزیزان با کوله باری از سرور و امیدی به آینده به دیار خود بازگشته اند.

آری… انگار همین چند روز پیش بود که در آن زمان با پدران و اجداد خود در همین جاده بستان-سوسنگرد تردد می کردیم و در بین راه به گله مندی ها و درد دل های آنان گوش می سپردیم. چقدر با نیتی صادقانه و قلب هایی زلال خدای خود را دعا می کردند تا خرابی های این جاده ترمیم شود و تردد در آن آسان گردد تا بلکه رونقی دوباره نصیب این مناطق گردد.

سالیان دراز گذشت و اکثر قریب به تمام این عزیزان دنیای فانی را وداع گفتند اما صد حیف که آب از آب تکان نخورد و امید و آرزوی داشتن جاده ای استاندارد سرابی بیش نبود که همراه ایشان به خاک سپرده شد.

به قلم: ناصر(امین) چنانی

آه و ناله غم انگیز این جاده، سابقه ای دیرینه دارد و خاطرات اندوهگین آن ما را به دوران کودکی و حدود25 سال گذشته پیوند می زند،زمانی که مردم داغ دیده و جنگ زده بستان بعد از تحمل مشقت های طاقت فرسا و دردناک جنگ تحمیلی و دوری از خانه و کاشانه وفقدان عزیزان با کوله باری از سرور و امیدی به آینده به دیار خود بازگشته اند.

آری… انگار همین چند روز پیش بود که در آن زمان با پدران و اجداد خود در همین جاده بستان-سوسنگرد تردد می کردیم و در بین راه به گله مندی ها و درد دل های آنان گوش می سپردیم. چقدر با نیتی صادقانه و قلب هایی زلال خدای خود را دعا می کردند تا خرابی های این جاده ترمیم شود و تردد در آن آسان گردد تا بلکه رونقی دوباره نصیب این مناطق گردد.

سالیان دراز گذشت و اکثر قریب به تمام این عزیزان دنیای فانی را وداع گفتند اما صد حیف که آب از آب تکان نخورد و امید و آرزوی داشتن جاده ای استاندارد سرابی بیش نبود که همراه ایشان به خاک سپرده شد.

نمی دانم که با گذر این همه سالیان متمادی، دلیل سهل انگاری و عدم پیگیری نتیجه بخش مسئولان این مرز و بوم چیست؟ و چرا تاکنون اهتمام خاصی در خصوص بازسازی این جاده صورت نگرفته است؟

این همان جاده ای است که شریان اصلی مواصلاتی بین دو کشور همسایه ایران و عراق جهت انجام اعمال بازرگانی و زیارتی است و روزانه صدها خودروی سبک و سنگین از روی آن می گذرند. همان جاده ای که در جوار آن نعمتی بس بزرگ و خدادادی به نام « منابع بزرگ نفتی آزادگان » یافت شده است.

تا به حال اگر آمار تعداد قربانیان و آسیب دیدگان جاده بستان-سوسنگرد بیشتر از شهدا و جانبازان بومی جنگ تحمیلی نباشد، یقینا کمتر هم نیست. متأسفانه با وجود اوضاع اسفناک و خرابی های بی شمار در این جاده که هر روز مضاعف می گردد و جان زن و مرد و کوچک و بزرگ را با خطراتی جدی تهدید می کند، تکلیف مردم   مرز نشین این مناطق همچنان مبهم مانده است

.

آیا مسئولان امر به احداث یک باند ه چند کیلومتر از جاده جدید( از ورودی بستان تا قبل از پل سابله ) دل خوش کرده اند؟ جاده ای که هنوز 2 هفته ای از حرکت ماشین های اکثرا سبک در ایام تعطیلات عید نوروز روی آن   نمی گذرد و خرابی ها و چاله های خطرناکی در آن ایجاد شد.

اجازه می طلبم تا از کلیه مقامات مسئول در دشت آزادگان و همچنین نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی سؤال کنم که انصافا بگویید: اگر سالی فقط یک کیلومتر از این جاده » تنها فقط یک کیلومتر در سال « از این جاده به شکل اصولی احداث می شد، آیا با گذر قریب 25 سال از بازگشت مردم تاکنون کل جاده بستان- سوسنگرد سر و سامان نمی یافت؟؟؟

سؤال دیگر این است که : مگر ارزش بودجه احداث یک جاده 30 کیلومتری به شکل اصولی و استاندارد چقدر می تواند باشد که عایدات میدان نفتی آزادگان، بازارچه بازرگانی مرزی چذابه و مسیر زیارتی عتبات عالیات نمی تواند جوابگوی ساخت و ساز آن باشد؟؟؟

و در اینجا باید پرسید که: آیا از بودجه سالیانه تخصیصی از وزارت راه و ترابری سابق و وزارت راه و شهرسازی فعلی تاکنون چیزی نصیب این جاده نشده است؟؟؟

و سؤال آخر اینکه: آیا در بستانی که چند هزار نفر سکنه دارد و دارای 2 دانشگاه پیراپزشکی و پیام نور است و تعداد زیادی از دانشجویان ، اساتید، معلمین مدارس،بازرگانان و صاحبان مشاغل آزاد و کارکنان دیگر ادارات روزانه روانه آن هستند، ارزشی برای داشتن یک جاده استاندارد وجود ندارد؟؟؟

به گواهی خداوند متعال بیشتر رانندگان زحمتکش مسیر بستان- سوسنگرد روز کاری خود را با صدقه و قرائت سوره مبارکه فاتحه شروع می کنند و هرگاه خانه را ترک گفته و در جاده مرگ تردد می کنند بازگشت به خانه هایشان را در هاله ای از ابهام دیده اند.

آری سالیان سال گذشت و پدران و بزرگان ما سالهاست که سرای دنیا را به سوی منزل آخرت ترک کرده اند اما آرزوی دیرینه احداث یک جاده استاندارد در یک مسیر مواصلاتی بین المللی بازرگانی و زیارتی همچنان لا ینحل و بلاتکلیف باقی مانده است. آیا مقامات مسئول باید با نسل حاضر همانند نسل های گذشته عمل نمایند؟ و یا بر اساس تعالیم ارزشمند دین مبین اسلام خدای خود را در هر لحظه و هر مکانی ناظر « اقرب من حبل الورید » بر خویشتن دانسته و « وقفوهم انهم مسئولون » را سرلوحه اعمال خود قرار دهند. باشد تا الله منان فرجی برای حل این معضل خانمان سوز منت نماید و الحمدلله رب العالمین.





طبقه بندی: مقالات،  اخبار شهرستان دشت آزادگان، 
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 18 اردیبهشت 1393 توسط سوسنگرد من
تمامی حقوق مطالب برای ســـوسنــگرد مــــن محفوظ می باشد